Τίτλοι στο Τέλος
Ήξερε καλά να
τη φροντίζει, να τη νοιάζεται.
Μαζί μεγάλωσαν.
Μαζί έπαιζαν κουτσό στην παλιά γειτονιά.
Εκείνη χάραζε
τα κουτάκια κι η Άλλη πέταγε την πέτρα.
Όταν έπαιζαν
κρυφτό, Εκείνη τα φυλούσε στην κολώνα
κι η Άλλη
κρυβόταν στα ολάνθιστα ρόδα, μέσα στον κήπο της γιαγιάς.
Όταν Εκείνη
φώναζε, η Άλλη σιωπούσε.
Της έπιανε το
χέρι και βαδίζανε μαζί στο λιθόστρωτο μονοπάτι.
Σαν Εκείνη
παντρεύτηκε, μέσα της κατοίκησε η Άλλη.
Την
επισκεπτόταν κρυφά κάτω απ’ τα φρεσκοπλυμένα κι ατσαλάκωτα σεντόνια.
Σε κάθε γιορτή,
της έστελνε λουλούδια,
σε κάθε
επέτειο, γλυκό κόκκινο κρασί
και κάθε μέρα
της έγραφε ένα γράμμα, «Είμαι εδώ».
Η αγκαλιά της
πάντα ανοιχτή να δεχτεί τον πόνο και τα δάκρυα Εκείνης.
Ακόμα και στο
ημιφώτιστο δωμάτιο του νοσοκομείου,
όταν Εκείνη
λουζόταν στον πυρετό,
η Άλλη
ακουμπούσε το δροσερό της χέρι στο μέτωπό της και την ηρεμούσε.
Πάντα μαζί, όλα
μαζί.
Τώρα στα 60 της
Εκείνη, ξέρει καλά, ότι ποτέ δε θα την εγκαταλείψει.
Πιστεύει στην
Άλλη, είναι αφοσιωμένη στο χάδι της, πειθαρχημένη στη σιωπή της.
Πάντα τη
γοήτευε, όταν η Άλλη τη διεκδικούσε με αθόρυβη διακριτικότητα.
Το πήρε
απόφαση. Εκείνη ν’ αφήσει τον γάμο της
κι η Άλλη να
την περιμένει στη γωνιά, στον τελευταίο δρόμο της πόλης…
…Εκείνη, η
Γυναίκα,
Η Άλλη, η
Μοναξιά της.
Τίτλος: Η Γυναίκα κι η Μοναξιά της
Ιωάννα Α. Αγγελή
Başlık Şiirin Sonunda
Ona özen gösterip sahip
çıkmayı iyi bilirdi.
Birlikte büyümüşlerdi. Eski
mahallede birlikte seksek oynarlardı.
Kareleri Ο çizer, taşı
Diğeri atardı.
Saklambaç oynarken Ο, duvara
gözlerini yumar;
Diğeri ise ninenin
bahçesindeki yeni açmış güllerin arasına gizlenirdi.
O bağırırken Diğeri susardı.
El ele tutuşup taş patikada
birlikte yürürlerdi.
Evlendiğinde, yüreğindeki
hâlâ Diğeriydi.
Onu gizlice mis kokulu,
ütülü çarşafların altında ziyaret ederdi.
Ona her bayramda çiçek,
yıldönümlerinde tatlı
kırmızı şarap yollardı,
her güne de bir mektup:
“Buradayım”.
Onun acılarını ve gözyaşını
paylaşmaya her zaman hazırdı.
Loş hastane odasında,
ateşler içinde yatarken bile
Onu sakinleştiren,
alnında, Diğerinin serin eli
olmuştu.
Her zaman, her yerde
beraberdiler.
O şimdi altmışlarında, asla
terk edilmeyeceğinin farkında.
Diğerine güveniyor,
okşamalarına sadık, sessizliğine itaatkâr.
Diğerinin dingin bir saygıyla
sahiplenmesi Onu her zaman etkilemişti.
Bir gün kararını verdi,
evliliğini bitirdi. Diğeri, şehrin sonundaki yolun köşesinde Onu bekliyordu...
…O, Kadın;
Diğeriyse, Yalnızlığıydı.
Başlık: Kadın ve Yalnızlığı
Lale Alatli
Το ποίημα Τίτλοι στο Τέλος της Ιωάννας Α. Αγγελή
μεταφράστηκε στα τουρκικά από τη Lale Alatli
και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Yenie στην Κωνσταντινούπολη.
