Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2018

"Όγδοη μέρα αναδημιουργίας", Ειδικό Βραβείο Ποίησης


 

Φωτογραφίες από τη βράβευση 
του ποιήματος "Όγδοη μέρα αναδημιουργίας"
από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών
στην αίθουσα της MegArt Gallery
την Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2018

"Όγδοη μέρα αναδημιουργίας", Ειδικό Βραβείο Ποίησης



Όγδοη μέρα αναδημιουργίας

Φύσηξε,
κι απ’ το χνώτο της
η θάλασσα ναυάγια ανέσυρε.
Ανοιγόκλεισε τα βλέφαρά της
κι ο ουρανός δάκρυσε όνειρα.
Ένα βήμα της πάνω στο χώμα
και στις γάμπες της τυλίχτηκαν οι ρίζες των αιώνων.
Όγδοη μέρα αναδημιουργίας.
Με το νύχι του αϊτού
χαράζει άλλη μια ρυτίδα στο μέτωπο του Προμηθέα
και εξαγνίζει αμαρτήματα προγόνων.
Απ’ τον βωμό,
της Ιφιγένειας το ελάφι αρπάζει
και θυσιάζει βωβούς πόθους γυναικών.
Δυο σταγόνες απ’ το κώνειο του Σωκράτη
χύνει στο χαρτί και οι λέξεις χλοΐζουν ποιήματα.
Της απόμειναν οι μνήμες που συνωστίζονταν
στα κενοτάφια της γενιάς της.
Απόθεσε πάνω στον σταυρό
αναίτιες κραυγές, ακατάληπτα νοήματα, αξίες άνυδρες.
Προσκύνησε γονυπετής 
και ξανάβαλε στη μήτρα την αιωνιότητα



Το ποίημα "Όγδοη μέρα αναδημιουργίας" της Ιωάννας Α. Αγγελή
τιμήθηκε με το Ειδικό Βραβείο Ποίησης από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών
στον Πανελλήνιο και Παγκύπριο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό 2018


"Κίνητρο για λίγους στίχους" / Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2019 - Βιβλίο.net



Κίνητρο για λίγους στίχους

Σκιά ηδονής αποσυνθέτει τους σπονδύλους μου,
μέσα μου στοίχειωσε σαν μοίρα ο πόθος.
Τρέμω, τρέμω την άχνη του ξημερώματος,
ποθώ, ποθώ τη λυτρωτική νύχτα.
Απροστάτευτη η συνείδησή μου
την παρασέρνει η παλίρροια της ωκεάνιας έκστασης.

Μεθυστικά κύματα ξεθυμαίνουν στις πλάτες μου,
πίσω μου ορθώνεται σαν βράχος η αδέσποτη ηθική μου.
Περπατώ στην ευρύχωρη στεριά,
τα πέλματα πυρώνουν
και σαν πυροβάτης θεατρικού σκηνικού
ξεδιψώ τους λογισμούς μου.

Χθόνια έκσταση κυκλώνει τις λέξεις μου,
γύρω μου αχνίζει σαν αγέρας η κραυγή.
Αδυνατώ, αδυνατώ να σηκώσω την πένα,
αγρυπνώ, αγρυπνώ στην απλωσιά της άδειας σελίδας.

… Μήτε ο πόθος μού γεννά την έμπνευση,
μήτε η αυτοκαταστροφή ανοίγει νέο δρόμο.
Φαίνεται, σε λάθος δάχτυλα,
ο Θεός απόθεσε την πένα.




Το ποίημα "Κίνητρο για λίγους στίχους" της Ιωάννας Α. Αγγελή
περιλαμβάνεται στο Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2019
του λογοτεχνικού ιστότοπου  βιβλίο.net



Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2018

... Στην Έκθεση Φωτογραφίας του καλλιτέχνη Χρήστου Μαλτέζου...



 
Η Ιωάννα Α. Αγγελή με τον Χρήστο Μαλτέζο


Στιγμές από την Έκθεση Φωτογραφίας στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα
Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2018






... Όταν η Ποίηση συναντά τη Φωτογραφία...








" Ελιγμός στον βουβό απόηχο των κιόνων "
                                  
… Στο χθες του χώρου ελίσσεται.
Ανάμεσα στον απόηχο των κιόνων,
εναποθέτει τα βήματά της στη σκιά τους.
Στο άτρωτο σκηνικό την ύπαρξή της προβάρει.
Μέσα από στιγμές ασήμαντες
ανιχνεύει τις ρωγμές του σήμερα.
Μορφή υπερβατική αποκτά
και γεφυρώνει του αύριο το ανείπωτο
με του απείρου τις άφθαρτες μνήμες.
Αεικίνητη εικόνα, σμιλευμένη με φως
τις σιωπηλές σκέψεις ταξινομεί
στης μέρας της την αγρύπνια...

Ιωάννα Α. Αγγελή



Το ολιγόστιχο ποίημα της Ιωάννας Α. Αγγελή
είναι εμπνευσμένο από φωτογραφίες
του καλλιτέχνη Χρήστου Μαλτέζου





Το ποίημα της Ιωάννας Α. Αγγελή " Ελιγμός στον βουβό απόηχο των κιόνων " 
 έχει αναρτηθεί και στο προσωπικό blog του Χρήστου Μαλτέζου 
 ( bwphotoscm.blogspot.com )

Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2018

Αναδρομική Έκθεση Ζωγραφικής του Γιάννη Μόραλη στο Μουσείο Μπενάκη

 
 Προσωπογραφία του Οδυσσέα Ελύτη, 1980


 
 Εικονογράφηση ποιητικών συλλογών του Γιώργου Σεφέρη


 



Επίσκεψη στην Αναδρομική Έκθεση 
του σπουδαίου ζωγράφου Γιάννη Μόραλη 
στο Μουσείο Μπενάκη, Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2018




Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2018

"Απανταχού Ελληνισμός, διαχρονικές αξίες" της Ιωάννας Α. Αγγελή






Το ποίημα "Απανταχού Ελληνισμός, διαχρονικές αξίες"
που τιμήθηκε με το 2ο βραβείο ποίησης,
περιλαμβάνεται στην Ανθολογία 2018  
του Ζ΄ Παγκόσμιου Ποιητικού Διαγωνισμού 
 της Αμφικτυονίας Ελληνισμού

Άλμα Ζωής



Άλμα ζωής



(για τις γυναίκες με καρκίνο του μαστού και τον 10ο Greece Race for the Cure)



Εσύ γυναίκα, εσύ, της διπλανής πόρτας

ερωμένη, σύζυγος, νοικοκυρά, μάνα και κόρη.

Εσύ, με το φουστάνι το στιλπνό, το σκισμένο παντελόνι,

το λευκό αμάνικο, το ολόσωμο μαγιό,

τη φούστα ως τα γόνατα



Εσύ, η γυναίκα του άνδρα σου,

η μάνα των παιδιών σου, η φίλη της φίλης σου,

των πόθων σου η γυναίκα



Εσύ, εσύ που δραπετεύεις στα όνειρα,

που σ’ ένα άγγιγμα δονήσε,

που τον ιδρώτα των ενοχών σου στάζεις,

εσύ, που χορεύεις ξεμέθυστη

πλάι στον οργισμένο πόνο,

εσύ, με την αβόλευτη συνείδηση



Πάνω στου μαστού σου τα κύματα

αφουγκράσου του πελάγους τον άλικο μονόλογο.

Με τις χορδές μιας λύρας Απολλώνιας

ακούμπησε τον άθλο σου στης Καλλιόπης τη γραφίδα



Γέλα, πιες κρασί, δέξου τις προ(σ)κλήσεις,

μίλα ακατάπαυστα, ανυπόδητη τρέξε,

γδύσου, το σάλι πέταξε

και φώναξε στον θάνατο

«Σ΄αγαπώ ζωή»





Ιωάννα Α. Αγγελή